Impact meten: van goede bedoelingen naar bewezen resultaten

Meer dan 10 jaar heb ik regelmatig gesprekken met gemeenteambtenaren en fondsen. En vrijwel altijd komt dezelfde vraag: "Maar wat levert het nou eigenlijk op?" Een simpele vraag. Maar voor veel welzijnsorganisaties een lastige.

Want wij in de sector zijn van nature doeners. We zien iemand die hulp nodig heeft, en we helpen. Punt. De gedachte dat we dat moeten "bewijzen" voelt vaak ongemakkelijk, bijna beledigend. Alsof onze goede bedoelingen niet genoeg zijn.

Maar hier is de ongemakkelijke waarheid: goede bedoelingen zijn niet genoeg. Niet meer.

Het subsidietijdperk is voorbij

Gemeenten staan onder druk. De Wmo-budgetten krimpen. Fondsen krijgen meer aanvragen dan ooit. En iedereen — echt iedereen — claimt dat ze "impact maken". In die zee van goede bedoelingen verdrinken organisaties die hun verhaal niet kunnen onderbouwen met cijfers.

Dit is geen bureaucratische gril. Het is de nieuwe realiteit.

Bij Stichting de Baan leerden we dit de harde manier. We deden fantastisch werk met 700+ deelnemers en 180 vrijwilligers. Maar toen een subsidieverstrekker vroeg naar concrete resultaten, moesten we te lang zoeken. Niet omdat de impact er niet was — maar omdat we die niet systematisch hadden vastgelegd.

Van tellen naar vertellen

Impact meten gaat niet over spreadsheets vullen. Het gaat over het vertellen van een overtuigend verhaal, onderbouwd met bewijs.

Wat werkte voor ons:

Begin bij het einde. Welke verandering wil je zien bij je deelnemers? Niet "activiteiten aanbieden", maar "eenzaamheid verminderen" of "zelfredzaamheid vergroten". Formuleer het resultaat, niet de activiteit.

Maak het menselijk meetbaar. En hier komt iets waar ik trots op ben. Bij Stichting de Baan introduceerde ik het concept van "geluksmomenten". Geen ingewikkelde vragenlijsten of wetenschappelijke meetinstrumenten, maar een simpele, menselijke check-in: heeft deze activiteit, dit gesprek, deze ontmoeting bijgedragen aan het geluk van onze deelnemer?

Automatiseer waar mogelijk. Hier komt AI om de hoek kijken. Handmatig data verzamelen is een tijdvreter die energie wegzuigt van waar het om draait: de zorg zelf. Met slimme tools kun je registratie inbakken in bestaande processen, zonder extra werkdruk.

Geluksmomenten: simpel, menselijk én overtuigend

Het idee achter geluksmomenten is eigenlijk beschamend eenvoudig. We trainden onze vrijwilligers en medewerkers om bewust stil te staan bij de momenten die ertoe doen. Een deelnemer die voor het eerst zelfstandig koffie zet. Iemand die na maanden weer lacht tijdens een groepsactiviteit. Een vrijwilliger die vertelt dat ze zich nuttig voelt.

Die momenten waren er altijd al. We gingen ze alleen registreren.

Het resultaat? 70.000+ gedocumenteerde geluksmomenten. Dát is een verhaal dat blijft hangen bij een wethouder. Niet "we hebben 200 activiteiten georganiseerd", maar "we hebben 70.000 keer bijgedragen aan het geluk van kwetsbare mensen in uw gemeente."

Wat dit concept zo krachtig maakt:

• Het is begrijpelijk. Iedereen snapt wat een geluksmoment is. Geen jargon, geen ingewikkelde indicatoren.

• Het activeert je team. Medewerkers en vrijwilligers gaan bewuster kijken naar hun werk. Ze zien de impact die ze maken.

• Het vertelt een verhaal. Cijfers alleen overtuigen niet. Maar cijfers gekoppeld aan menselijke verhalen wel.

Waarom ik dit blijf gebruiken

Nu ik als zelfstandig ondernemer organisaties help met innovatie en impactmeting, neem ik het geluksmomenten-concept overal mee. Niet omdat het "mijn methode" is, maar omdat het werkt.

In elk traject dat ik doe — of het nou gaat om een welzijnsorganisatie AI-ready maken of een strategische vernieuwing begeleiden — stel ik dezelfde vraag: "Wat is jullie geluksmoment?" Oftewel: wat is die ene, simpele indicator die laat zien dat jullie werk ertoe doet?

Soms is dat letterlijk geluk. Soms is het "doorbraakmomenten", "verbindingen" of "stappen vooruit". De naam maakt niet uit. Het principe wel: maak je impact menselijk meetbaar.

De valkuil van de metrics-manie

Nu een waarschuwing. Want ik zie organisaties doorslaan naar de andere kant. Die alles gaan meten. Die hun medewerkers gek maken met registraties. Die het middel tot doel verheffen.

Impact meten moet je organisatie sterker maken, niet lamleggen.

Mijn vuistregel: meet maximaal drie kernresultaten. Meer kun je toch niet uitleggen aan een wethouder in een kwartier. En als jij het niet in een kwartier kunt uitleggen, gaat die wethouder het ook niet verdedigen in de gemeenteraad.

Wat dit betekent voor jouw organisatie

De organisaties die de komende jaren floreren, zijn niet per se de grootste of de oudste. Het zijn de organisaties die kunnen aantonen wat ze waard zijn. Die hun verhaal kunnen vertellen met cijfers én met menselijke verhalen. Die de brug slaan tussen de taal van de subsidieverstrekker en de taal van de werkvloer.

Dat vraagt om een andere manier van kijken. En soms heb je daar iemand van buiten voor nodig die die bril meebrengt.

Wil je ontdekken hoe jouw organisatie van goede bedoelingen naar bewezen resultaten kan groeien? Ik help welzijnsorganisaties om hun impact meetbaar te maken — zonder de ziel van het werk te verliezen. Plan een strategische verkenning via mijn collega Iris.